در این پژوهش در مرحله اول، بانک داده های دو شبکه لرزه نگاری موقتی که مدت کوتاهی پس از زمین لرزه قائن - بیرجند بطور مستقل در منطقه مذکور نصب گردیده و متعلق به پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله و موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران بودند، در یکدیگر ادغام شدند. به کمک اطلاعات موجود در بانک داده های جدید، سازوکار کانونی تعدادی از پس لرزه های بزرگتر در این مطالعه تعیین و مدل پوسته شرق ایران (بهاور 1995) برای ناحیه رومرکز زمین لرزه قائن - بیرجند و پس لرزه های آن بر اساس اطلاعات جدید تغییر داده شد. نسبت Vp/Vs برای این ناحیه تحت پوشش این شبکه های موقت لرزه نگاری برابر با 1.85 محاسبه گردید. پس از تعیین محل مجدد بیش از دویست پس لرزه، این نکته مشخص شد که حداقل سه رویداد از بزرگترین پس لرزه ها دارای محور بیضوی خطایی با بزرگی 5 تا 10 کیلومتر می باشند (رویدادهایی با خطای تعیین محلی از مرتبه 5 تا 10).